• BIST 83.067
  • Altın 146,627
  • Dolar 3,7912
  • Euro 4,0490
  • İstanbul 5 °C
  • Ankara 0 °C

İkinci Evlilikler Ve Çocuklar Üzerindeki Etkisi - 1

Psk. Ayla Kahraman

Geçmişin acı tadını giderme umudu ile adım atılan ikinci evlilikler; ilk evliliklerden olan çocuklar için karmaşık duyguların ve korkuların habercisi gibidir. Boşanma sürecinde yaşadıkları çatışmaların sonunda; belki yeni bir dengeye henüz alışmışlar, belki de hala anne ve babalarının bir araya geleceği umuduna sarılmışlardır. Bundan dolayı, yeni bir evlilik haberinin, çocuğun dünyasında karışıklık yaratması beklenen bir durumdur. Bu haberle kendini güvende hissetmesini sağlayan her şeyin değişeceğini anlar. Değişimin yerine ne geleceği sorusuna cevap veremez. Bu da onun için çok gerekli olan güven ve ait olma ihtiyacını giderecek duygu durumundan uzaklaşmasına neden olur. Üvey anne ya da baba ile ilgili çelişkiler yaşamasına neden olur: 

- “sanırım, annem beni artık sevmeyecek.”

- “Bu yabancı kadına anne dememi istiyorlar. Benim annem var oysa”

-“Bu iyi bir adama benziyor. Acaba onu seversem, babam kızar mı?” 

Nişanlılık, çiftlerin birbirlerini daha iyi tanımaları için gerekli bir süreçtir. İkinci evliliklerde ise, çocuğun üvey anne ya da babasına alışması ve çelişkilerini çözmesi açısından büyük önem taşır. Nişanlılık süresince, çocuğunuzun yeni eşinize alışacağı doğal ortamlar hazırlayın. Piknikler, geziler, sportif etkinlikler gibi paylaşımlar; ikisini yaklaştıracaktır. Bu sürece çocuğunuz tepki gösterebilir. “O adam ya da kadınla” olmak istemeyebilir.

Israrcı olmayın, sabrın gelecekteki mutluluğunuzu sağlayacak en değerli araç olacağını unutmayın. Burada hedefiniz, evlilik öncesinde bazı uyum ve iletişim sorunlarını çözmek olmalıdır. Böylelikle, aynı evde yaşamanın getireceği yeni sorunları hep birlikte çözme gücünüz olur.

İkinci evliliklere başlarken, çiftlerden biri, henüz “yabancı” sayılabilecek bir çocuğun sorumluluğunu da almayı kabul eder. Bu çocuğa üvey anne ya da baba olacaktır. Toplumun üveylerle ilgili yargılarını bir kenara bıraktığımızda bile; bu zor bir durumdur. Bundan dolayı üvey anne babaların çocuğa ihtiyaç duyduğu güveni, sevgiyi ve ait olma duygusunu vermeleri; öz ebeveynlere göre daha fazla engelle karşılaşır. En iyi şartlarda bile, yeni anneyi ya da babayı kabul etmek zordur ve sancılı bir süreci işaret eder.

Çocuğun çok farklı tepkiler göstermesinin beklendiği bu dönemde, aile çocuğun yaşamını zorlaştıracak adımlar atmaktan kaçınmalıdır. “O senin yeni, cici annen. Seni çok seviyor.” Ya da “Çok ayıp, ablan değil annen o” türünden yaklaşımlar zarar vericidir. Üvey anne babanın çevrenin bu tip müdahalelerine karşı uyanık olmaları gerekir. Başkalarının isteği ile size “anne ya da baba” diye hitap etmesi onunla kuracağınız ilişkiye zarar verir. Zaten kafası karışık olan çocuk; öz annesi ya da babasın yerini işgal etmeye çalıştığınızı düşünebilir.

Birinin yerine geçmediğinizi anladığı anda yakın bir bağ kurma şansınız olur; çünkü endişelerden arınmış çocuk sizi yaşamına kabule de hazırdır.

Bu yazı toplam 13891 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Yorumlar
Emine Badem
2012-03-01 09:39:30
Cocuklu Annelere sesleniyorum
Yasim 36 bir Oglum var 13 yasinda, Esimden Gecimsizlikden dolayi bosandim, Mahkemede Cocugumun Velayetini ben aldim Bosandigim Esim Bana karsi Tavir aldi ve Cocugum la ilgisiniz tamamen kesti. Ben Ilk zamanlar Cocugum la yasamanin ve benimle olmasinin sevincini yasiyordum. Zaman ilerledikce benim de Hayatima bir Insanin girmesini yeni bir Hayat kurmayi düsündüm. Tanidigim benimle evlenmek isteyen bir cok Insan cikdi benim istedigim Insandaki özellik cocuguma sagip cikmasiydi. kendisninde Cocugu olan ve Cocuklari Annesinde yasayan bir Insanla evlendim, Beni anlamakda sorun cikmayacagini düsünmüstüm. Evlendikden sonra Oglum la bir eve tanisdik. Zaman gecdikde Ilk zamanlarda ki Askimiz günden güne ermiyeme baslamis ve artik tartismalar sorunlar cikiyordu. Sorun herne olursa olsun aslinda benim cocugum la bir evde yasamanin sorunuydu. Benim Eski Esim Cocugumla ilgilenmedigi icin sanmistim ki Bir baska beni Seven insan benim cocugumu da sever beni kabul eder mutlu bir Aile kurariz. Gercek su ki hic bir Erkek bir baskasinin cocuguyla ayni evde yasamanin sevincinde degil. Evlendigim Insan günden güne benden uzak durmaya basladi ve aramizda kavgalar basladi. Evet Benim Cocugum un gercek babasi ilgilenmiyor bende bekliyordum ki beni seven Cocugumu da sever. Bunun Tamamen yanlis oldugunu eger Ortada bir Cocuk varsa bu Iki evli Insanin Hayatini günden güne bitirecek kadar bir sorunmus. Ben inanirmisiniz evlendikden 2 ay sonra bosanma esigine geldik ve sonunda da bosandik. Düsünüyorum ikinci evligim o kadar sevinc icinde baslamisti ve Ask vardi ve bir O kadar da cok kisa zaman icinde bitti. Eger ki Cocugum olmasaydi biz O insanla cok iyi gecinirdik buna inaniyorum malesef Cocugum un olmasi birzim Tekrar bosanmamiza neden oldu. Erkeler baska bir Insanin Cocuguyla hic bir zaman yasamayi kabullenmiyorlar. Ben de Hatami anladim, Cocugum un Sorunu nu Cocugumun Hakkini yanlis Insanda aradim, Evlendigim Insan babasi degildi, Ben Evlendigim insanla Cocugum un Mücadelesini verdim. Simdi Soruyorum kendime nicim ben Cocugumun Hakkini Kendi Babasinda aramadim ve Babasiyla yüzlestirip Cocugumun Babasindaki Hakki istetmedim. Yanlislarim in bedelini Ikince Evlendigim sevdigim Erkekle Bosanmamin sebebi Oldu. Tüm Kadinlara sesleniyorum cocugunuz varsa iki yol dan birini secin. Ya Cocugunuz Kendi basina evini kurana kadar evlenmeyin ve Cocugunuz un Hakkini Kendi Babasindan isteyin alin ve erkek Cocugu büyüdünce Babasinin yaninda yasamasinin dogru oldugunu anlayin ve Babasiyla Cocugun sorununu cözün. Sanmayin ki baska bir Erkek sizi sever ve Cocugunuza bakar. Düsünürsek Onlarda hakli, Kendi Babasi Cocugundan kacip bakmiyorsa nicin baska bir Adam Baskasini Cocuguna hayatini feda edecek deyilmi? Anneler cok iyi düsünün ve Cocukla bir eve girerseniz Cok Evlilik sizi bekler bir kac ayda yine Mahkeme ve bosanma olur. Simdi ben cocugumu babasina verip onun mücadelesini yapip kendime de bir Hayar kurmayi düsünüyorum. Allah yardimiz olsun
Nihat Özdemir
2012-01-08 07:44:33
Cocuklu Evlilik
Arkadaslar bir Kadin in eski esinden Cocugu ve ya Cocuklari varsa benim de tecrübeme göre Kadinlar ikinci evliligini yapmaya karar verdiklerinde sunu göz önüne almalildirlar, ikinci evlilik bir iskence veya bosanmanin esiginde yasayacaklardir. Ben kendim cocuklu bi Kadinla evlendim, Önceleri Ask la baslayan bir tanismamiz sonlarlari ise Ben bir erkek olarak gördüm ki Ask Cocuklu bir Kadinla ve Ayrica eger erkekcocugunu varsa hic mi hic yasanmazmis. Esim in Gönlünü yapmak veya yüzünü güldürmek sadece Cocugunun durumuna baglidir. Anne Cocuk arasinda bir birlerine Ask kelimeleri ve birbirlerine olan baglari ni görünce anlasiliyorki evlenen erkek olarak bir yabancisin ve hic bir zaman da bir Aile olamazsiniz. sonunda sunu demek istiyorum, Cocuklu Kadin sadece Cocugunu düsünür durur, Bir erkek olarak sizde onlara hizmek mi sayilir yok Aile mi sayilir yok yanlarinda bulunmak mi sayilir, ne bir beraberlik oldugunu anlamak da dahi zorluk cekersiniz. Ben Cocuklu Kadinlara da tabi hak veriyorum kendi tercihleri onlar cocuklarini atacak deyillerdir, Ama erkeklere de tavsiyem Cocuklu kadinlar la Aile kurmak imkansiz diyecek kadar zor veya mutluluk imkansiz diyecek kadar az dir. gercek bir Aile mi kurmak istiyorsunuz, Cocuksuz bir kadin olsun cirkin de olsa onunla daha iyi gecinirsiniz, Güzel kadin diye aldanip da cocuklu Kadinla evlenirseniz, günden güne o kadin size cirkin gözükmeye baslar, cünki size ait deyil cocuguna ait oldugunu göreceksiniz, Halen sanki eski evlilikleri devam ediyor sizde erkek olarak yaninda hangi konumda oldugunuzu bilemessiniz. Arkadalar Mutlu olmak istiyorsaniz Cocuksuz kadin la evlenirsiniz. Bu arada Tüm kadinlara Allah yardim etsin ve gercekden gercekleri görmelerini saglasin diyorum, Gercek kendi cocuguna bakacak bir erkek arayip da o insani cocugunun sorumluluklarini yüklemesin.
deniz doğancı
2009-08-23 22:27:32
İnanılmaz Zor!
Çocuklu bir erkekle evlenmeyi planlayan bütün bayanlara sesleniyorum. Böyle bir karar vermeden önce çok ama çok iyi düşünün.Çünkü bu karar ileride tüm hayatınızı etkileyebilir. Her ne kadar iyi niyet ve aşkla başlanan, olası durumların açık açık konuşulduğu, karara bağlandığı bir başlangıç yaşarsanız yaşayın bu tür evlilikleri genellikle zor günler bekliyor! Yaşadığım deneyimlere dayanarak söylüyorum bunları... Eşimin iki çocuğu annelerinin yanında kalıyordu, biz evlendikten kısa bir süre sonra anne çocuklarına bakamayacağına karar verdi, çocuklar babaanne- dede yanında kalmaya başladılar; dolayısıyla aynı semtte, hatta caddede oturuyoruz. Babaanne- dede yanında yaşayan çocukların ne derece şımartıldığını tahmin edersiniz, sanki bu durum çocukların eksiklerini kapatacakmış gibi. Eşimin her akşam çocuklarıyla ilgilenmesi, onları ders çalıştırması, her h.sonu maaile gidilen geziler nedense yetersiz görülüyor. Eşimin annesi her durumda kaprise hazır...Ben eşimin çocuklarını ihmal etmemesine saygı duyuyorum; fakat evliliğimin bu durumla her şekilde gölgelenmesine tahammülüm gittikçe azalıyor. Sürekli davranışlarım gözlemleniyor, çocukların inanılmaz derecede zor olmasına ve tavırlarına nasıl tepki vereceğim merak konusu. Kaldı ki bazen kendi tahammülleri bile taşarken herkes benden sabır ve anlayış bekliyor. Bütün olaylar eşim ve ailesi açısından ele alınıyor. Çocuk eğitimi aldığım için sağlıklı davranmaya çalıştığım halde kendi hayatımdan ve yakınlarımdan vazgeçmediğim için çok zaman ilgisizlik ve sorumlulukları paylaşmamakla suçlandım bugüne kadar... Düşünebiliyor musunuz eşimle baş başa yapacağımız gezilerin çoğunu eşimin ailesinden gizlemeye başladık. Eşim her konuda alıngan. En ufacık bir eleştiri ya da rahatsız olduğum bir durumu dillendirmeme alınıyor, tartışmalara zemin hazırlanmış oluyor. Eşimin ailesine ben de saygı duyuyorum; fakat onların hayatımızın evliliğimizin tam merkezinde olmasını istemiyorum. Zaman zaman eşim sağ olsun sürprizler yapar, beni onore edermiş gibi itiraflarda bulunur: " Sen beni gerçekten çok seviyor olmalısın, ben senin yerinde olmayı istemezdi." ya da " Benim zaten iki çocuğum var, üçüncü çocuk olmasa da olur; fakat ben senin için istiyorum bebeğimizin olmasını.":))) Artık ne düşüneceğimi, ne hissedeceğimi, nasıl bir karar vermem gerektiğini bile bilemez oldum. Gerçekten deneyimli bir uzmandan yardım almayı düşünüyorum; ama eşimin "psikoloğa git ruh halin düzelsin, sorun yaşayan sensin!" sözüyle sorunları görmezden gelerek tamamını bana yıkmaya çalışması benim de tek taraflı mücadeleye girmeme değecek mi ? sorusuna takılmama neden oluyor... Hepinize mutlu, sağlıklı ve huzur dolu evlilikler diliyorum..
Yazarın Diğer Yazıları
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
Tüm Hakları Saklıdır © 2014 Aktüel Psikoloji | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 02124661050 | Faks : 02129093121 | Haber Yazılımı: CM Bilişim