• BIST 89.109
  • Altın 146,701
  • Dolar 3,6410
  • Euro 3,9269
  • İstanbul 14 °C
  • Ankara 10 °C

BU YOLDA SİZE KİM KILAVUZLUK ETTİ?

Volkan KUMAŞ

 

         Kestiler sazlık içinden der beni

        Dinler ağlar hem kadın hem er beni

        Gönlün bu ayrılıktan göz göz olsun da bir

        Sen o gün benden işit özlem nedir

İnsan hayatının vazgeçilmezi (!!!??) Televizyon. Çağımızın ve teknolojinin getirisi olan Televizyonun hemen hemen olmadığı ev artık yok gibi. Farklı şekillerde, farklı düzeylerde de olsa herkesi etki alanına almakta.  Ekranların vazgeçilmezleri arasında yer alan ve özellikle insanın “merak duygusundan” hareket eden, “teşhircilik” ve “röntgencilik” duygularını harekete geçiren, “müstehcenlikle” süslenen bir sürü ablanın yaptığı programlar hayatımızın merkezine oturmuş durumda.

Birden bire ve büyük bir hızla artan, izleyici ve katılımcı kitlesine ulaşan, bu programlar nasıl oldu da toplum tarafından bu kadar kolay kabul gördü ? Kadın programı yapan programcılardan biri “sabah programı yapmaktan utandığını” söylüyor. Neden bir insan utandığı bir şeyi yapmakta ısrar eder? Bizler neden şikayetçi olduğumuz bu programları seyretmekten vazgeçemeyiz?

Temel sorun pasif kalmaya eğilimli ve  kendini değersiz gören insanlar. Öğrenme literatüründe kullanılan “model alma” kavramı çıkış noktamız olabilir. Kişinin, davranışları, değerleri, tutumları açısından kendisine anlamlı gelen insan figürlerini taklit etmeye çalışması ve özdeşim kurması yaşantısının her alanını etkileyecektir ama o bunun farkında değildir. Özenilip alınan her özellik kişiliğimize yapışıp kalacak ve bizi şekillendiren asıl nüveyi oluşturacaktır

İzlenilen programların konuklarına, davetli olarak katılan seyirci profiline baktığınızda başka kişilerden fikir, öneri veya destek almadan karar vermekte zorlandıklarını, bu açığı kapatabilmek adına, birbirini tanımayan insanların birbirinin hayatına müdahale etme hakkını çekinmeden kendilerinde gördüklerini hayretler içerisinde seyredersiniz.

Sorumluluk taşımaktan korkan ve sorumluluklarını hayata geçirmek için insanların yardımına ihtiyaç duyan insanların, başkalarının en hayati kararlarıyla ilgili çok cesur kararlar aldıklarını görürsünüz, çünkü alınan kararların, yapılan yanlışların kendi hayatına doğrudan etkisi olmayacaktır ve söyledikleri için sorumluluk taşımak zorunda kalmayacaktır.

İster seyirci olsun, ister konuk, seyircilerin yada sunucunun tepkisini çekmemek için farklı görüşte olsa bile sunulan görüşleri kabul etmek zorundadır. Kararı alkışlar, mikrofonsuz bile sesini duyuran konuklar ve program sunucusu verir.

Yalnız başına kalmak, kendini çaresiz,huzursuz ve rahatsız hissetmek bu insanların en büyük korkusudur. Korkularıyla yüzleşmemek için program ayırt etmeksizin her programa severek ve coşkuyla katılırlar.

A kanalının ablası” kendisine sahip çıkmazsa, “B kanalının ablası” yakın bir dostluk ve arkadaşlık ilişkisi için, kendilerine her türlü desteği sağlamak için hazırdır. Sabah işini bitiren akşama yarışmalara koşar. En güzelini, en yakışıklısını, en iyi dans edeni, en iyi bilmem ne yapanı seçmek onun asli görevidir. Aslında seçilenler ya da kazananlar(?) toplumun kendisidir. Biz bize en çok benzeyeni, ortalamaya en fazla benzeyeni seçeriz. Kazanan toplumdur. Televizyonda şu veya bu şekilde belirli rolleri oynayan yarışmacılar, tarafımızdan kabul edilir, benimsenir ve onunla özdeşleşilir. Bu tiplerin başarıya ulaşması ile kendisinin de başarıya ulaşabileceği konusunda, bireyde olumlu duygular uyanmaktadır. Yani bir ön şart gerçekleştirilir ; “Benim kazanabilmem için onunda kazanması lazım.”

İşte böyle bir bataklığın içinde sabahtan akşama hareket eden insan kendisini görmekten, kendisini duymaktan, kendisi ile baş başa kalmaktan kaçmaya devam ediyor. Düşünmeye başlayıp, kendisinin yanında veya karşısında yer almak zor geliyor. İçsel konuşmalar yapmaya başlamak yerine yazının temelinde oturan bağımlı kişilik özelliklerine sarılmayı tercih ediyor.

Horasanlı büyük veli Ebu Bekr Şibli’ye bir gün dostları sordular: “ Bu yolda size kim kılavuzluk etti?”

“ Bir köpek” dedi. “ Onu bir gün, bir su kıyısında susuzluktan neredeyse ölmüş bir halde iken gördüm. Su içmek için suya eğilince, sudaki aksini görüyor, korkup geri çekiliyordu, onun başka bir köpek olduğunu sanıyordu . Sonunda susuzluğu öyle bir noktaya geldi ki  korkusunu bir kenara itip suya daldı; “ öteki köpek” kaybolmuştu. Köpek, kendisi ile arzusu arasındaki engelin yine kendisi olduğunu ve artık yok olduğunu gördü.

Benim engelim de, kendi benim olarak aldığım şeyin, aslında kendi engelim olduğunu öğrendiğimde ortadan kalktı. Benim yolum bana bir köpeğin davranışı ile gösterildi.” Dedi.

Peki senin yolunu sana kim gösterecek? “A ablası mı? B ablası mı?”

Bu yazı toplam 3858 defa okunmuştur.
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Yorumlar
şüheda
2008-06-25 17:20:21
Merhaba yazınız günümüz insan yaşamını çok iyi anlattı gerçekten de dediğiniz gibi biz insanlar yalnız kalmaktan korkuyor ve çeşitli aktivitelere giriyoruz önemli olan bu aktiviteleri iyi değerlendirmek ve kendimiz olmaktan çıkmamak yani kendimizi tanıyıp geliştirmektir.Teşekkürler:)
ÜNSAL ÖZMEN
2008-05-10 03:28:45
TEBESSÜM
SEVGİLİ KARDEŞİM.REYTİNG UĞRUNA YAPILAN BU KADIN PROĞRAMLARINA ELEŞTİREL YAKLAŞIMIN HARİKA...BENCE ÜZERİNDE BİR KAÇ MAKALE DAHA YAZILABİLİR..TEBESSÜMLE OKUDUM...BİRDE ŞU EVLENDİRME PROĞRAMLARI HAKKINDA (DESTİ İZDİVAÇ.VS.) BİR MAKALEYİ BEKLİYORUM...HANİ ŞU ÖZGÜVENLERİNİ YİTİRMİŞ GENÇ ARKADAŞLARLA YAŞI KEMALE ERMİŞ YAŞLILARIMIZIN KEPAZE EDİLDİĞİ PROĞRAMLAR VARYA...SANIRIM BİR ACI TEBESSÜMDE O MAKALENİ OKUDUĞUMDA YÜZÜMDE OLUŞACAK...MİLLET OLARAK ÖVÜNDÜĞÜMÜZ AİLE YAPIMIZIN NASIL REYTİNG UĞRUNA YERLERDE SÜRÜNDÜRÜLDÜĞÜNÜ BELGELEYEN BU PROĞRAMLARA DUYDUĞUM ÖFKE BİRAZ DİNER SANIRIM...KALEMİNE YÜREĞİNE SAĞLIK SEVGİLİ KARDEŞİM.
MUSTAFA ÇELİK
2008-05-07 10:40:00
VUR KAFASINA KAFASINA
Bazı konular bazı durumlar bazı tespitler vardır ki aynen Volkan Beyin tarzı gibi anlatılmalıdır. Nasılki onlar... bizlere kafamıza vura vura gözümüzün kulağımızın içine sokuştura sokuştura gösterdikleri empoze ettikleri program rezilliklerini düzeysizliklerini sunuyorlar... Bu insanlara bu düzeysizliği hak görüyorlar. Anormallikleri normalmiş gibi gösteriyorlar hemde defalarca... Olsun... Volkan Beyler çıkacak kafasına vura vura anlatacak yazacak... Emeğine sağlık.....
Yazarın Diğer Yazıları
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
Tüm Hakları Saklıdır © 2014 Aktüel Psikoloji | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 02124661050 | Faks : 02129093121 | Haber Yazılımı: CM Bilişim